Startende leerkrachten

Startende leerkrachten anno 1977 en 2015 ontmoeten elkaar


“En als we nu eens de jongste startende leerkracht uit onze scholengroep in contact brengen met een leerkracht die al kan terugblikken op een heuse onderwijsloopbaan?” Dat was de insteek voor het artikel dat we dit schooljaar brengen voor deze Dag van de Leerkracht.

We kwamen uit bij Nele Heiremans, 22 jaar, die op 1 september 2015 startte als leerkracht wetenschappen aan campus KAMSA in Aarschot en bij Danielle Vanleeuw, die in januari 1977 haar eerste stappen zette in het onderwijs en sinds geruime tijd is verbonden aan het KTA2 in Diest.

Voor Nele is het duidelijk: “Leerkracht zijn is een vak apart. Geen nine to five job! Je neemt verhalen van leerlingen mee naar huis en ’s avonds spelen de lessen van de dag zich voor je ogen opnieuw af en stel je je de vraag hoe je het een volgende keer beter kan doen.” Zelfreflectie in functie van groeiprocessen, een mooie gave.

Als we peilen naar Neles ervaringen bij de start van haar eerste schooljaar is ze heel duidelijk: “Ik word zeker niet aan mijn lot overgelaten en kan steeds terecht bij een collega die mij met raad en daad bijstaat. De school was niet nieuw voor mij; een voordeel: ik ben hier zelf naar school gegaan en heb hier ook mijn stage volbracht. Dat vergemakkelijkt natuurlijk de integratie.” Ze voegt er nog aan toe: “Ik ben nu ‘collega’ van leerkrachten van wie ik ooit les kreeg; dat voelt soms wat onwennig aan.”

Wat Nele als eerder moeilijk ervaart, is het feit dat ze amper een paar jaar ouder is dan sommige leerlingen die ze in de klas heeft. “Dat is een voordeel omdat ik me goed kan inleven in de wereld van die jongeren en ik er een goede band mee kan opbouwen. Keerzijde van de medaille is dat ik soms extra moet aangeven waar de grenzen liggen.”

Van Danielle willen we graag weten of leerlingen in de loop van de jaren zijn veranderd. “Neen,” antwoordt ze resoluut, “de leerlingen van nu zijn niet veel anders dan de leerlingen van toen. Wél is het zo dat de maatschappij is geëvolueerd en nog steeds tegen een razendsnel tempo blijft evolueren. Dát heeft een invloed op het denken en handelen van jongeren waardoor het beroep van leraar een andere invulling heeft gekregen. Leerlingen hebben nood aan iemand die hen begeleidt doorheen hun groeiproces, die hen helpt om keuzes te maken, die hen leert omgaan met alles wat de maatschappij te bieden heeft en vooral… iemand die hen blijft boeien!”

We kunnen ons wel inbeelden dat het voor iemand die in het onderwijs stapte toen er nog geen sprake was van de PC, niet evident is geweest om bij te blijven met al die technologische innovaties. “Eigenlijk valt dat best mee”, stelt Danielle ons gerust, “ik heb natuurlijk regelmatig nascholing gevolgd om mee te zijn, maar ik heb mezelf ook veel aangeleerd, met vallen en opstaan, volgens het principe van trial and error.”

Als afsluiter leggen we beide dames de volgende vraag voor: “Wat is voor jou de belangrijkste eigenschap die een leraar moet bezitten?” De dames antwoorden unaniem: passie en gedrevenheid. En dat horen we graag! Want het is met deze, en nog vele andere eigenschappen, dat leerkrachten elke dag opnieuw het verschil maken.